Actueel

blogs GemeenteBelangen Katwijk

Paulina Smit

'sociale’ media

  • Geschreven door Paulina Smit

Mij is de eer te beurt gevallen een stukje te mogen schrijven over het wel en wee van een burgerraadslid. Ik moet eigenlijk schrijven: een blog en wel mijn eerste blogpost op deze site. Nu was ik aan het nadenken over wat ik zoal te bloggen heb over mijn korte bestaan als burgerraadslid? Ik moest terugdenken aan een werkcollege statistiek, lang geleden. Op een dag kwam de docent opgetogen de collegezaal binnenlopen. Aan zijn gezicht kon je zien dat er die dag, iets bijzonders stond te gebeuren.
sociale network blogHij zei: "onze vakgroep heeft een primeur, julllie gaan vandaag inloggen op het World Wide Web!" Nou dat sprak mij wel aan, dat we via, toen nog een telefoondraad, rechtstreeks met andere computers in contact konden treden. Sindsdien zijn we inmiddels aanbeland in het draadloze 5G tijdperk. Iedereen en alles is ‘realtime’ continu in contact met alles en iedereen.  Oud en jong zijn er uren mee bezig en je ziet amper nog kinderen op straat. Mijn moeder van 83 kan -vooral volgens haar kinderen- ook echt niet meer zonder haar tablet en smartphone. 

Op 14 juni 2018 ben ik beëdigd. Ook in de politiek zijn de sociale media niet meer weg te denken. Juist niet zelfs. Want elke zucht wordt gedocumenteerd op de website, op facebook, twitter of in een persbericht. Tijdens de raadsvergaderingen zie je ze vlijtig op hun tablet swipen en scrollen. Het nieuws is vooral steeds sneller en toegankelijker geworden. En het fenomeen nepnieuws is helemaal actueel, alsof het vroeger niet heeft bestaan. 

Hoe zou het zijn zonder de huidige snelle media? Dan zouden we veel vaker bij elkaar moeten komen, meer moeite moeten doen om iedereen bij te praten en veel vaker aan de telefoon moeten hangen. Aan de andere kant zou je dan ook minder vaak bereikbaar/beschikbaar zijn,
Zelf vind ik het niet nodig om altijd met een telefoon in mijn zak te lopen of naast mijn telefoon te slapen. Maar dat wordt mij niet altijd in dank afgenomen door, bijvoorbeeld mijn oudste zonen. Nu wil het geval dat, andersom,  ze ook vaak niet bereikbaar zijn omdat ze bij een college zitten, moeten werken of God mag weten wat. Dus als ze vragen: "mama, waar zit je/waar was je?" Of als ik niet snel genoeg naar hun zin reageer op een WhatsApp-bericht,.. ben ik eigenlijk wel blij. Yes, ze willen aandacht van mij of een goede raad.

Maar even terug naar de politiek. Communicatie is natuurlijk de spil waar het om draait in de politiek. En daar zijn de huidige sociale media heel handig bij. Maar soms kan het gebeuren,  zeg maar,  dat voor de zoveelste keer aan dezelfde groep burgers wordt gevraagd: "wat vindt u er van?" En dan denk is wel eens 'less is more' en wanneer gaan we iets doen?

Geert Diemer

Raadslid is ook gewoon opa Geert

  • Geschreven door Geert Diemer

Opa Geert“Heb je een chocoladebroodje bij je?” vraagt mijn kleinzoon E. van vijf als ik hem ophaal van zijn school.  Ja natuurlijk zeg ik.  En we lopen vlug naar de buggy waarin ik het broodje heb verstopt.  Het ligt in een plooi van de kap maar E vindt het vlug.  Daar lag het de vorige keer namelijk.  En de keer daarvoor ook.

Ik vraag:  wat was het laatste dat je vandaag heb gedaan?  Want ik heb al gehoord dat ik een kleuter niet moet vragen wat hij vandaag het leukste vond.  Dat overzicht hebben de meesten nog niet.   Maar ik krijg op deze aangepaste vraag ook geen antwoord. Zijn mond zit vol zoet deeg en chocola.  Heerlijk vindt hij het. 

Dan  draait hij zich om en laat een verfrommeld zakje zien.  Hij lacht trots want hij heeft van opa geleerd dat je het papier niet op straat mag gooien.  Toen hij dat deed, zei opa:  dat moeten we verfrommelen en in de prullenbak gooien op de hoek van onze straat.  En dat gaat hij straks doen.

Voorbij de prullenbak en met de energie van het chocoladebroodje in zijn maag begint hij met zijn rechterbeen te schoppen naar de haagjes en hekjes waar we langs rijden. Ik rijd hem er dicht bij langs en draai weg wanneer hij zijn been uitstrekt.  Dan raakt hij de hekjes en haagjes net niet.  We hebben veel lol. Voorbijgangers glimlachen.

We komen nu bij zijn huis.  Dan wil E. zijn oma foppen.  Hij verstopt zich achter de buggy als zijn opa aanbelt.   ‘Ja oma’ zeg ik,  ‘ik heb alleen zijn schooltas gevonden.  E. was nergens te vinden.’  Dan springt E. vanachter de buggy weg met een grote lach en rent naar oma.  Opa vouwt stil de buggy  dicht. Het lijkt wel een voorleesboek.

René Slootweg

Functioneringsgesprek op verjaardagen

  • Geschreven door René Slootweg

De maatschappij en de politiek lijken soms mijlen ver uit elkaar te liggen. Met onbegrijpelijke discussies die regelmatig niet te volgen zijn lijkt het dan ook bijna alsof politici niet in de “gewone wereld” staan. Maar wat blijkt, politici zijn net mensen en de politiek is soms net die “gewone wereld”…

“Niet in slaap vallen, niet in slaap vallen”, ik probeer mezelf wakker te houden en te luisteren naar degene aan het woord. Eindeloze opsommingen van moeilijke woorden en termen vliegen je om de oren. Ik heb de stukken toch goed gelezen, maar waar heeft hij het nu over? Ik kijk op de klok, is het echt al half twaalf? Waar halen ze allemaal de energie vandaan om alsmaar scherp te blijven en de discussie te blijven voeren?

Het is een fragment uit het leven van een beginnend raadslid, nu alweer bijna 9 jaar geleden. Maar ik moet zeggen dat het eigenlijk nog steeds voorkomt, alleen nu weet ik precies waar het over zou moeten gaan en heeft degene aan woord het toch echt bij het verkeerde eind. Of toch niet?

Ook ik heb wel eens een vlammend betoog gehouden om net even over twaalven ‘s nachts, in de tijd dat de raadsvergadering alleen maar werden uitgezonden op RTV, geen terugkijk mogelijkheid. Dus voor wie stond ik daar zo vurig te betogen? Wie keek er nog op dit late uur? Mijn trouwe kijker thuis was inmiddels al lang naar bed..

En dat is in het dagelijks leven natuurlijk niet anders, want wie heeft er op een verjaardag niet een discussie gehad over een onderwerp waarvan hij zeker weet dat hij het juist heeft. Maar dan is er toch weer zo’n jonge snotneus die op internet een onderzoekje heeft gelezen en daar een uitgesproken mening over heeft.Functioneringsgesprek raw


Verjaardagen zijn sowieso voor raadsleden een raadsvergadering op locatie. Een Spaanse inquisitie door je vrienden en familie. Een openbaar functioneringsgesprek met de buurt.

Daar tref je de amateur raadsleden onder het gewone volk, die jou wel even gaan vertellen hoe het zou moeten en dat je het even maar moet gaan regelen bij de burgemeester. Net als of hij het voor het zeggen heeft…

Net als de buurman die voor de woningbouwvereniging werkt geen huis voor je kan regelen, simpel omdat hij dat niet alleen beslist, is een raadslid ook afhankelijk van een meerderheid van de raad. En bovenal is de burgemeester niet de baas van de gemeente, dat mocht hij willen…

Het is een spel van discussiëren en debatteren, het enige verschil met de gewone wereld is dat je daar wel mensen kan overtuigen en van mening kan laten veranderen. Dat heb ik in de raadszaal nog maar weinig zien gebeuren.